A SHORT REVIEW OF ARMENIAN HISTORY

The racial origins of the Armenians and the geography in which they lived are still debated today. It is certain, however, that they have always been the subjects of other states throughout history.

The encyclopædias state that Yerevan, Lake Sevan, Nahkichevan, north of Rumiah Lake and Maku region were called Armenia which meant upper lands and the people living there were named Armenians.

Some of the Armenian historians claim that they are descendants of the Hittites who lived in Cilicia and Northern Syria in the 6th century AD, while some others bring the genealogy to Haig, one of Noahs sons. There is no certainty about exactly where the community referred today as Armenians settled and lived in the geographical region called Armenia. Their population and the percentage of their population to other groups that lived in the same area are still a mystery.

Thus, even the Armenian historians are not unanimous as to their origin. It may therefore be stated that it is impossible for a community that has never had the privilege of being a nation and founding an independent state, to have claims on a certain geography as a homeland. Consequently, the dream of Great Armenia is but the product of an expansionist ideology.

As the history went, the Armenians lived under the Persian, Macedonian, Seleucide, Roman, Partian, Sasanite, Byzantine, Arabian and Turkish hegemonies. In fact, all of the Armenian principalities known to have existed in the region were established by the sovereigns that controlled the region in order to draw this community into their sphere of influence and employ them in a variety of tasks.

The Selchuks saved the Armenians from the Byzantine persecution and offered them the opportunity of leading a decent life when they secured the control of Anatolia in 1071. Under the reign of Mehmed II, freedom of thought and belief was granted to the Armenians and the right to establish a patriarchate of their own for governing the communitys religious and social activities.

The Armenian Patriarch had the power of appointing and dismissing clergy members, banning the religious rites, collecting dues from the community, concluding the marriage formalities and even pronouncing imprisonment decisions.

Until the end of the 19th century, the Armenians lived their golden age under the Ottoman rule, also with the vast tolerance of the Turkish people. Having been exempted from military service and of most of the taxes, they excelled in trade, agriculture, artisanry and rose to major posts in the administration. For the services that they rendered to the Ottoman Empire, the Armenians were allowed to settle in the regions vacated after the Greek rebellion and were given the prestigious title of the faithful nation.

It ensues from the foregoing that there was not any Armenian issue until the end of the 19th century nor were any problems that the Armenian citizens could not solve with the assistance of Turkish administration.

THE FOUR '' T '' PLAN

The goal of Armenian terrorism that has never hesitated to go to such extremes as cold-blooded murder is to make the claims of genocide against Armenians heard and their demands known. The ultimate objective is a Great Armenia, for which they designed the so called Four T plan based on propaganda, recognition, indemnity and land. The intention here is to rehabilitate the world public opinion by making them to accept, through terrorism, the existence of genocide against them, to force Turkey into recognising it, to receive compensation in monetary terms and finally to seize from Turkey the land needed for realising a Great Armenia.

The claims underlying the Four T Plan are the following:

The Turks invaded Armenia and seized its land.

They applied a systematic massacre against Armenians since the 1877-1878 war. They resorted to a planned genocide against Armenians from 1915 onward.

Talat Pasha issued secret orders to apply genocide on the Armenians. 1,5 million Armenians lost their lives through genocide.

It is necessary to make a brief study on the claims and the historical developments of Turkish-Armenian relations so as to understand how preposterous the insinuations are and which clandestine interests underlie them

ARMENİAN ISSUE

As a bridge between Asia and Europe, with its straits connecting The Black Sea with the Mediterranean and its geopolitical situation at a point where the Central Asian, Caucasian and Middle Eastern natural energy sources intersect, Turkey draws the attention of the entire world.

The Ottoman Empire in the past and Turkey at present has always been an arena for which intrigues were incessantly designed. The colonialist superpowers wishing to eradicate the Ottoman Empire from the world by dividing it did not fail to use in their schemes also the Armenians who coexisted in peace with the Turks for so many centuries.

There are today just like in the past, several countries striving to secure themselves political and economic benefits at the expense of Armenian community. Monuments accusing Turks and Turkey of having committed genocide are being erected in some countries; decisions intending to recognise the so called genocide are brought into the parliamentary agenda in several countries and even voted for in some others. Issues that need to be left to historians are turned into means of self interest by the politicians.

The Armenians who were ousted from one place to the other, pushed into wars, and treated as third rate citizens throughout the history by the Romans, Persians and Byzantines. After the advent of Turks into Anatolia, they benefited from the just, humane, tolerant and unifying traditions and beliefs of their new neighbours. The period that lasted until the end of the nineteenth century when the apogee of these developments and relations was attained, was the golden age of Armenians. In fact, the Armenians were by far the greatest beneficiaries of the opportunities offered by the Ottoman Empire to all industrious, capable, honest and straightforward citizens of the non-Moslem communities. Being exempted from the military service and to a large extent from taxation, they had the opportunity to excel themselves in trade, agriculture, craftsmanship and administration and therefore were rightly called the �loyal nation� because of their loyalty and ability to interact with the Ottomans. There were so many Armenians who spoke Turkish, who even conducted their rites in this language , who rose to topmost public service posts such as the Ministries and Under-Secretariats of State for the Public Works, Navy, Foreign Affairs, Finance, Treasury, Posts and Telegraph and Minting. There were some who even wrote books in Turkish and foreign languages on the Problems of the Ottoman Empire .

With the start of the decline of the Ottoman Empire, the European powers began to intervene in its affairs and degeneration became evident in the peaceful Turkish-Armenian relations. Great effort was displayed by the instigators whom the Western powers planted into the Ottoman Empire under clerical guise, to create a schism between Turks and Armenians in the religious, cultural, commercial, political and social fields. Thus, bloody clashes arose, in which the blunt of pain was borne by the Turks, and thousands of Armenians and Turks lost their lives in the revolts that broke out in Eastern Anatolia and spread all the way to Istanbul.

Though there were many Armenians fighting in the Ottoman armies against the enemy or serving in the rear ranks during the World War I, a considerable number had sided with the foes on the battlefronts and launched massacres against the population without distinction of women, children and the aged. Their toll was hundreds of thousands of Moslems and ruin in Eastern Anatolia.

The measures adopted by the Ottoman Empire to stop this violence were presented to the rest of the world under a completely different light and the Armenians, misguided by the promises and instigation of the Western Powers started to undermine the country where they had led a privileged life more than a thousand years.

The Hinchak, Tashnak, Toward Armenia, Young Armenians, Union and Salvation, Ramgavar, Paramilitaries, Black Cross societies and Hinchak Revolutionary Committee, which were established out of Anatolia, formed organisations urging the people for an armed revolt. These activities were the bloody uprisings that cost thousands of Turkish and Armenian lives.

During World War I, the Ottoman Empire was fighting against Russian armies in Eastern Anatolia, where the Armenian revolt was at its peak; and also against Armenian forces which supported the Russians. On the other hand, behind the lines it had to continue to fight against Armenian guerrillas that were burning Turkish villages and towns and attacking military convoys and reinforcements. In spite of this violence, the Ottoman Empire tried to solve the Armenian problem for months by taking local measures. Meanwhile, an operation was made against the Armenian guerillas and 2345 rebels were arrested for high treason. When it became evident that the Armenian community was also in rebellion against the state, the Ottoman Empire proceeded with the last resort of replacing only those Armenians in the region who actively participated in the rebellion. With this measure, the Ottoman Empire also intended to save the lives of the Armenians who were living in a medium of civil war because Turks started to counter-attack the Armenians who had performed bloody atrocities against Turkish communities.

Today, Armenia and some states using Armenians for their economic and political benefits have launched a massive propaganda campaign to present the replacement decision and the 24 April arrests as genocide to the world public opinion.

At the end of the World War I, when the armies of Allied States occupied The Ottoman Empire and the British officials among them arrested 143 Ottoman political and military leaders and intellectuals for �having committed war crimes toward Armenians� and exiled them to Malta where a trial was launched. However, the massive scrutiny made on the Ottoman, British, American archives in order to find evidence to incriminate these 143 persons failed to produce even the least iota of proof against them. In the end, the detainees in Malta were released without trial and even any indictment in 1922.

The United States archives contain an interesting document sent to Lord Curzon on 13 July 1921 by Mr. R.C. Craigie, the British Ambassador in Washington. The message was as follows: �I regret to state that there is nothing that may be used as evidence against the Turkish detainees in Malta. There are no events that may constitute adequate proofs. The said reports do not appear to contain even circumstantial evidence that could be useful to reinforce the information held by His Majesty�s Government against the Turks.

On 29 July 1921, the legal advisers in London decided that the intended indictments drawn up against the persons on the British Foreign Ministry�s list were semi-political in nature and therefore these individuals should be treated separately from the Turks detained as criminals of war.

They also stated the following: �No statements were hitherto received from the witnesses to the effect that the indictments intended against the detainees are correct. Likewise it does not need to be restated that finding witnesses after so long a time is highly doubtful in a remote country like Armenia which is accessible only with great difficulties.� This statement was made also by none other than the legal advisers in London of His Majesty�s Government.

Yet, the efforts to smear the image of Turks with genocide claims did not come to an end as the British press published certain documents attempting to prove the existence of a massacre claimed to have been perpetrated by the Ottoman Empire while efforts were being made to start a lawsuit in Malta. It was stated that the documents were found by the British occupation forces in Syria, led by General Allenby. The inquiries subsequently made by the British Foreign Office revealed, however, that these documents were fakes prepared by the Armenian Nationalist Delegation in Paris and distributed to the Allied representatives.

The Armenian Diaspora, who left no stone unturned to keep the genocide claims on the agenda despite all these facts, resorted to terrorism in the end. The so-called Armenian issue, which started to attract the attention of the world and Turkish public opinion through the smearing campaign launched by the Armenians against Turkey after 1965, in the �70s turned into terrorist attacks directed against the Turkish representations abroad. In Santa Barbara on January 27, 1973, the first individual terrorist attack was launched by an aged Armenian named Gurgen (Karekin) Yanikian. He murdered Mehmet Baydur and Bahadir Demir, the Turkish Consul General and Vice Consul in Los Angeles, and these murders turned into an organised campaign after 1975. The attacks against Turkish embassies, officials and institutions abroad gradually intensified.

A major increase in the attacks was noted after 1979 when an internal unease started in Turkey. The Armenian terrorists staged a total of 110 attacks at 38 cities of 21 countries. 39 of these acts were committed by small arms, 70 of them were realised by bombs and one was an outright occupation. 42 Turkish diplomats and 4 foreigners were killed and 15 Turks and 66 foreigners were wounded in these incidents.

As these actions received a strong reaction from the world public opinion, the Armenian terrorist organisations changed their tactics in 1980 and began to co-operate with the PKK terrorist group which was pushed into the scene by the Eruh and ªemdinli attacks as the ASALA and Armenian operations were stopped. The documents and evidence from Beqaa and Zeli camps show that the PKK and ASALA militants were trained there together.

The success achieved by the Turkish security forces made the Armenian terrorism pursue the so called genocide claims through the Armenian Diaspora and attempt to make the world believe in the existence of such an event by inducing several parliaments to adopt resolutions and laws which recognise it.

The goal of these terrorists is to plant into minds of people the existence of a genocide, to force Turkey to recognise it, to receive indemnity from Turkey and, finally, to snatch from Turkey the land needed for realising the dream of Great Armenia

ERMENİLERİN YAPMIŞ OLDUĞU KATLİAMLAR

Bunlarda Ermenilerin yaptıkları katliamlar ;

En baştaki rakamlar devlet arşivleri belge numarasıdır.


1 1914-2-21 Kars, Ardahan Ermeniler tarafından telef edilen erkeklerin sayısı. 30000
2 1916-5-8 Pasinler Sevk sırasında ölenlerin sayısı. 2000
1916-5-8 Tercan Köylere Ermeni saldırısı sonucu ölenlerin sayısı. 563
1916-5-8 Van, Tatvan Tatvan iskelesinde yapılan saldırıda ölenler. 1600
1915-5-9 Bitlis Hudut köylerine taaruz sırasında ölenler. 40000
1916-5-8 Bitlis Kaçmaya çalışanlardan ölenler. 10000
1915-5-9 Bitlis Çeşitli köylerde ahalinin katli sonucu ölenler. 123
3 1915 Van Çeşitli yerlerde ahalinin katli sonucu ölenler. 44
1916-5-22 Van Dir nahiyesinde boğazlanarak öldürülen sübyanlar. 1000
1916-5-22 Köprüköy, Van Tamamen yok edilen Köprüköy'de ölenler. 200
1916-5-22 Van Rus ve Ermenilerin yaptıkları katliâmda ölenler. 15000
1916-5-22 Van Şamran mahallesinde katledilen erkekler. 8
1916-5-22 Van Ermenilerce yemeklerine zehir katılarak öldürülen Müslümanlar. 8000
1916-5-22 Van Hoşab'da telef edilen nüfus. 80000
1916-5-22 Van Ergel ve Atyan'da halkın imhası sonucu ölenler. 15000
4 1916-5-23 Of Taarruz edilerek öldürülen kadınlar. 5
5 1916-5-23 Trabzon Bazı köylerde yapılan katliâmda öldürülenler. 2086
1916-5-23 Van Seyl köyünde öldürülen Musevîler. 300
1916-5-11 Van Van ve köylerinde yapılan katliâmda öldürülenler. 44233
1916-5-11 Malazgirt Malazgirt ve köylerindeki baskında öldürülenler. 20000
6 1916-6-11 Bitlis İşgal sırasında yapılan zulümde öldürülenler. 12
7 1916-4-1 Van, Reşadiye Aşnak karyesinde yapılan zulümde ölenler. 15
8 1916-6 Van, Abbasağa Abbasağa köyündekilere işkence. 14
1916-6 Edremit, Vastan Edremid'de yapılan kırımda öldürülenler. 15000
9 1915-4 Bitlis Savur köyünde ahaliye yapılan zulümde ölenler. 29
1915-4 Muradiye Abaağa köyü halkının katli sırasında ölenler. 10000
10 1915-5 Van Hasanan aşiretinden zayi olanların sayısı. 20000
1915-2 Haskay Ermeni çeteleriyle çarpışmada ölenler. 200
1915-2 Dutak Köye saldırı sırasında ölenler. 3
1915 Bitlis Rus, Ermeni ve Kazak saldırısında öldürülenler. 16000
1916-5 Muş Köylere saldırıda öldürülenler. 500
11 1915-4 Van Köylere baskında öldürülenler. 120
1915 Van Bazı köy ahalisinden öldürülenler. 150
1916-5-25 Bayezit Bayezid'de imha edilenlerin sayısı. 14000
12 1915 Muş Ermeni çeteleri tarafından katledilen muhacirler. 800
1915-8 Müküs Tahliye esnasında katledilen ahali sayısı. 126
1916-6-7 Müküs Şeyhan Katledilen nüfusun sayısı. 121
1915-7 Muş Akçan Kuyuda bulunan cesetlerin sayısı. 19
1329 Muş Anak manastırı önünde şehit edilenlerin sayısı. 10
13 1915 Bitlis Hizan Uçum nahiyesi köylerinde yapılan katliâmda ölenler. 113
14 1915 Van Van ve civarında yapılan katliam 5.200
15 1916-8-14 Bitlis Köylerde yapılan katliâmda ölenler. 34 311
16 1916-6-6 Şatak Serir Köye saldırıda ölenler 45
1916-6-6 Şatak Ermeni saldırısında ölenler. 1150
17 1916-1-15 Terme Ermeni eşkiyasının saldırısında ölenler 9
18 1919-1-25 Kars Katledilen milletvekilli sayısı. 9
19 1919-1-21 Kilis Devriye gezerken katledilen Osmanlı askerleri. 2
20 1919-2-26 Adana, Pozantı Ahaliden katledilenlerin sayısı. 1 4
21 1919-5-18 Osmaniye Zor Telgraf Müdürü'nün katli. 1
22 1919-6-13 Pasinler Isısar karyesi civarında katledilenlerin sayısı. 3
23 1919-6-3 Iğdır Abbaskulu aşiretinin köylerine saldırıda ölenler. 8
24 1919-7-7 Kars, Göle Ermeniler tarafından katledilenler. 9
25 1919-7-9 Kağızman Ermenilerle çarpışma sırasında ölenler. 6
26 1919-7-9 Kurudere Kurudere'ye saldırı sırasında ölenler. 8
27 1919-7-8 Mescidli Ermeni saldırısı sırasında ölenler. 4 4
1919-7-8 Gülyantepe Ermeni saldırısı sırasında ölenler. 10
28 1919-7-11 Mescidli Köylere taarruz sırasında ölenler. 35 20
29 1919-7-19 Bulaklı Köylere taarruz sırasında ölenler. 2 2
30 1919-7-24 Kars, Kağızman Şûra reisine ve ailesine yapılan saldırıda ölenler. 9
31 1919-7 Sarıkamış Antranik çetesinin köylere saldırısında ölenler. 803
32 1919-7 Sarıkamış Ricat sırasında Ermeniler tarafından öldürülenler. 695
33 1919/8 Muhtelif köyler Köylere yapılan Ermeni saldırılarda öldürülenler. 2502
34 1919-7-5 Kağızman İşkence ile öldürülenler. 4
1919 Tiknis, Ağadeve İşkence ve tecavüz ile öldürülenler. 5
1919-7-19 Pasinler Köy basarak öldürülenler. 2 2
1919 Nahçıvan Birçok köy basılmak suretiyle öldürülenler. 4.000
35 1919-7 Kurudere Baskınla katliâm sırasında öldürülenler. 8
1919-7-4 Akçakale Köy basılarak öldürülenler. 180
1919 Sarıkamış İmha ve idam ile öldürülenler. 9
1919 Sarıkamış Bomba ile ile öldürülenler. 2
36 1919-8-15 Erzurum Çeşitli şekilde yapılan işkencelerle öldürülenler. 153
1919-8-15 Erzurum Yakılarak, boğularak öldürülenler. 426
37 1918 İspir ve Bayburt İspir ve Bayburt kazalarında Ermenilerin yaptığı soykırım 150
38 1919-9 Allahüekber Taarruz ve Yağma ile öldürülenler 3
39 1919-9-14 Sarıkamış Çatışma sırasında öldürülenler. 1 2
40 1919-11-11 K.maraş Sokak çatışması sırasında öldürülenler. 2 2
41 1919-11 Adana Trenden atılarak öldürülenler. 4
1919-11-6 Ulukışla Gözleri oyularak öldürülenler. 7
42 1919-12-7 Adana Çatışma sırasında öldürülenler. 5 4
43 1920-1-22 Gaziantep Saldırı ile öldürülenler. 2 1
44 1919-9 Ünye İşkence ile öldürülenler. 12
45 1920-2-28 Pozantı Esir Türk askerlerine baskın sırasında öldürülenler. 40
46 1920-2-10 Çıldır Makineli tüfekle ile öldürülenler. 100
47 1920-3-9 Zaruşat Kurşuna dizilerek öldürülenler. 400
48 1920-2-2 Şuregel Kaçarken tipiden ve katledilerek öldürülenler. 1350
49 1338-3 K.maraş Bomba, süngü ile öldürülenler. 4 4
50 1920-3-22 Şüregel, Zaruşat Çeşitli şekillerde öldürülenler. 2000
51 1920-3-9 Zaruşat Süngü ve baltalarla öldürülenler. 120
1920-3-16 Kağızman Çeşitli şekillerde katledilerek öldürülenler. 15 720
52 1920-4-6 Gümrü Trenden indirilerek kurşun ile öldürülenler. 500
53 1920-4-28 Kars Silahla öldürülenler. 2
54 1920-5-5 Kars İşkence, silahlı saldırı, bombalama ile öldürülenler. 1774
55 1920-5-22 Kars Baskınla katledilerek öldürülenler. 10
56 1920-7-2 Kars, Erzurum Baskın ile, hicret edenlere saldırarak öldürülenler. 408
1920-7-2 Zengibasar Kaçarken suya atılarak öldürülenler. 1500
57 1920-7-27 Erzurum Baskın yoluyla öldürülenler. 69
58 1920-2-1 Zaruşat Katliâm ve suda boğularak öldürülenler. 2150
1920-5 Kars, Erzurum Çeşitli şekillerde katledilerek öldürülenler. 27
1920-8 Oltu Muhacirlere yapılan katliâm sonucu öldürülenler. 650
1920-8 Kars, Erzurum Ağaca bağlanıp boğularak öldürülenler. 18
59 1920-10-15 Bayburt 99 köyde yapılan katliâm neticesinde öldürülenler. 1387
60 1920-10-20 Göle Köylerde katliâm sonucu öldürülenler. 100
61 1920-10-17 Pasinler 30 köyde yapılan katliâm sonunda öldürülenler. 9287
62 1920-10-18 Tortum 64 köyde katliâm sonucu öldürülenler. 3700
63 1920-10-19 Erzurum Muhtelif mahallerde katliâm sonucu öldürülenler. 8439
64 1920-10-26 Kars civarı Değişik işkencelerle öldürülenler. 10693
65 1920-10-28 Aşkale Köylerde yapılan katliâm sonucu öldürülenler. 889
66 1919-1-6 Zaruşat Top saldırısı ve işkence ile öldürülenler. 86
67 1920-12-1 Kosor Köylerde katliâm sonucu öldürülenler. 69
68 1920-12-3 Göle Süngülerle ve bomba ile öldürülenler. 508
69 1920-12-4 Kosor Köylerde katliâm sonucu öldürülenler. 122
70 1920-12-4 Kars, Zeytun Yakılarak ve çeşitli şekillerde öldürülenler. 28
71 1920-12-4 Sarıkamış 13 köyde katliâm sonucu öldürülenler. 1975
72 1920-12-6 Göle Köylerde katliâm neticesi öldürülenler. 194
73 1920-12-7 Kars, Digor Çeşitli köylerde yapılan katliâmlarda öldürülenler. 14620
74 1920-12-14 Sarıkamış 18 köyde yapılan katliâm sonucu öldürülenler. 5337
75 1920 Göle Kadın ve çocuklara saldırı sonucu öldürülenler. 600
1920 Kars Köylerde katliâm sonucu öldürülenler. 3945
76 1920 Haramivartan Köylerde katliâm sonucu öldürülenler. 138
77 1920 Nahçıvan Açlık, hastalık, soğuktan ve katl ile ölenler. 64408
78 1920-11-29 Zaruşat 55 köyde katliâm sonucu öldürülenler. 1026
79 1921-2 Zengibasar Kurşunlanarak öldürülenler. 3 18
80 1920 Nahçıvan Muhtelif köylerde katliâm ile öldürülenler. 63 5307
81 1920-2 Kars civarı Bir kaç köyde katliâm sonucu öldürülenler. 561
82 1920-12 Erivan İşkence ile öldürülenler. 192
83 1921 Karakilise 24 köyde felaket ve muhaceret yüzünden ölenler. 6000
84 1921-11-21 Pasinler Kaza ahalisine yapılan katliâm sonucu ölenler. 53
1921-11-21 Erzurum 39 köyde baskın yolu ile öldürülenler. 1215
85 1918 Hınıs Baskın yolu ile öldürülenler. 870
86 1918 Tercan Köylerde katliâm ile öldürülenler. 580
87 1921 Nahçıvan Kaçırılarak, işkence ile öldürülenler. 12
88 1921 Bayburt İşkence ile öldürülenler. 580
89 1921 Arpaçay Muhacirlere saldırı sonucu öldürülenler. 148


ESAS KATLİAMLARI KİMLER YAPMIŞ ?

Kullanılan Veriler; Birleşmiş Milletler’den ve Devlet Arşivlerinden alınmıştır :


İSPANYOL VE AMERİKALILARIN YERLİLERE UYGULADIĞI SOYKIRIM

1492 yılında Kristof Kolomb'un ayak bastığında
nüfusu 8 milyon olan Arawaks yerlilerinin sayısı
22 yıl içerisinde 28 bine indi.

NORVEÇLİLERİN TATERLERE (GÖÇER) UYGULADIĞI SOYKIRIM

Norveçliler 1920-30'larda çıkardıkları yasalarla Nordik ırk‘ın ağırlığını korumak için etnik grup Tater (Göçerler) kızlarını zorla kısırlaştırdılar. Norveç toplumu ne kadar Tater'i kısırlaştırsa, o kadar kendi ırkını koruduğuna inanıyordu. Kısırlaştırma yoluyla ehlileştirilemeyen Taterler üzerinde insülin ve elektroşok yöntemleri uygulanıldı.


İNGİLİZLERİN AVUSTRALYALI YERLİLERE UYGULADIĞI SOYKIRIM

İngiltere Krallığı 1788-1938 tarihleri arasında sömürge amacıyla gittikleri Avustralya'da yerleşik yerli halk: Aborjinleri sistematik olarak yok ettiler.

İngilizler aralarına salgın hastalık yaydığı bununla da yetinmeyip yemeklerine zehir katarak yok etmeye çalıştığı750binsiyah derili aborjinden geriye sadece 31 bin kişi sağ kalabildi.

ALMANLARIN BATI AFRİKA'DA NAMİBYALILARA UYGULADIĞI SOYKIRIM

Almanlar 1891 yılında hammadde ve işgücü ihtiyaçlarını karşılamak için Güney Batı Afrika (Namibya)'ya sömürge kurmak amacıyla çıktılar. Bölgedeki çok zengin altın ve zümrüt madenlerini ele geçirmenin yolunun yerel Herero ve Nama halklarını yok etmek olduğuna karar veren Almanlar harekete geçti. Bu emir üzerine adanın yerlileri Herero ve Namalar üzerine taarruz eden Alman askerleri yaşlı, kadın, çocuk dinlemeden herkesi katlettiler. Katliamdan kurtulanlar işkenceyle öldürüldü.Yaklaşık 132 bin yerliden geriye 15 bini sağ kalabildi.

ALMANLARIN YAHUDİ VE ÇİNGENELERE UYGULADIĞI SOYKIRIM

Almanlar 1933-45 yılları arasında Büyük Alman İmparatorluğu'nu kurmak ve mükemmel Alman ırkini yaratmak hedefiyle diğer milletlerden veya etnik gruplardan 21 milyon insanı topluca kurşuna dizerek, toplama kamplarında fırınlarda yakarak, gaz odalarında zehirleyerek soykırıma uğrattılar. Alman yönetimi öncelikle kendilerinden olmadığına inandığı bütün ırkları tespit edip harflerle sınıflandırdı. Bu kampanya uyarınca Çingenelerin %94'ü kısırlaştırdı. ikinci hedef grup olarak Yahudiler seçildi. Gerek Almanya gerekse de Almanların işgal ettiği diğer ülkelerde yasayan milyonlarca Yahudi sistematik bir biçimde vurularak, asılarak, yakılarak ve zehirlenerek öldürüldü.

AMERİKALI VE İNGİLİZLERİN ALMANLARA UYGULADIĞI SOYKIRIM

Amerikalılar ve İngilizler Almanların savaşı kaybetmelerinin ardından, Dresden kentine sığınan Alman göçmenlerin üzerine 3 gün süreyle havadan bomba yağdırdılar. Savunmasız insanların sığındığı Dresden kentine intikam amacıyla uygulanan bombardıman sırasında 3 bin 900 ton tahrip gücü yüksek bomba ve 200 bin napalm bombası atıldı. Bu yok etme harekatında çoğunluğu çocuk ve kadınların oluşturduğu 200 bin kişi öldü. Japonya'nın Hiroşima ve Nagazaki kentlerine atılan atom bombaları sonucu 135 bin kişinin öldüğü gerçeği Dresden'e uygulanan soykırımın büyüklüğünü gözler önüne serdi.

DANİMARKALILARIN ALMAN MÜLTECİLERE UYGULADIĞI SOYKIRIM

İkinci Dünya Savaşı'nın bitiminde Sovyet Ordusu'nun Alman topraklarına doğru ilerlemesinden kaçan 250 bin Alman mülteci Danimarka'ya sığındı. Üçte birini 15 yaşından küçük çocukların oluşturduğu Almanlar tel örgülerle çevrili toplama kamplarına alındılar. Binlerce çocuk ve yetişkin tifüs, bağırsak iltihabı,ishal sonucu yaşamlarını kaybettiler

RUMLARIN KIBRIS'TA TÜRKLERE UYGULADIĞI SOYKIRIM

İngilizler 1912-1974 döneminde Kıbrıs adası üzerindeki egemenliklerini sağlamak amacıyla Rumlar‘ın ENOSIS'i gerçekleştirmelerine göz yumup Türklere karşı saldırı başlattırdılar.
1912'de adada yasayan Rumlar Kıbrıs'ın 35 ayrı noktasında Türklere ait is-yerleri, camii ve evleri yakıp yıkmaya insanları katletmeye başladılar. 1952 yılında EOKA adlı terör örgütü kuruldu.
EOKA sistematik bir biçimde başlattığı saldırılarda 100 Türk'ü, 100 İngiliz vatandaşını öldürerek 30 Türk köyünü yaktı. 1963 yılında EOKA'cılar yeni bir etnik temizleme planını devreye soktular, bu saldırılarda 500 Türk öldürüldü, 130 Türk köyü yakıldı, 25 bin Türk evlerini terk etmek zorunda kaldı.

YUNANLILARIN BATI TRAKYA'DA TÜRKLERE KARŞI ASİMİLASYON YOLUYLA UYGULADIĞI ETNİK VE KÜLTÜREL SOYKIRIM

1923 yılında Lozan'da imzalanan Türk ve Yunan azınlıkların karşılıklı mübadelesine ilişkin anlaşmanın ardından Yunan hükümeti Batı Trakya bölgesinde yasayan Türkler üzerinde sistemli olarak etnik ve kültürel soykırım başlattı. Bölgenin büyük bir bölümünü askeri bölge haline getirip sıkıyönetim ilan edildi. Köyler arasında geliş-gidişler izne bağlandı, Türk azınlığın pasaportlarına el konuldu. Türklerin hukuki, siyasi, kültürel ve dini haklarının kısıtlanması ibadetlerine izin verilmemesi gibi yoğun baskılar sonucu 400 bin Türk bölgeyi terk etmek zorunda kaldı.

BULGARLARIN TÜRKLERE KARŞI UYGULADIKLARI ETNİK VE KÜLTÜREL SOYKIRIM

1970-89 yılları arasında Bulgar hükümeti Bulgarlaştırma adı altında ülkede yasayan 1,5 milyon Türk, Pomak ve Çingeneye karşı bir asimilasyon kampanyası başlattı. Ülkede yasayan 310 bin Türk'ün isimleri polis zoruyla Bulgar ve Hıristiyan isimleriyle değiştirildi. Türkçe eğitim veren okullar, üniversitedeki Türk filolojisi bölümleri, Türkçe gazeteler ve camiler devlet emriyle kapatıldı. Çocukların sünnet ettirilmesi yasaklandı. Çocuklar bu yasağa rağmen sünnet ettirilip ettirilmediğini kontrol edilmek için zorla sağlık merkezlerine gönderildi. Mezar taşlarının üzerindeki Türkçe isimler yüzünden mezarlar yıkıldı, talan edildi. Türklerin Türk motifli giysiler giymeleri yasaklandı. Bu baskılara dayanamayıp protesto gösterileri yapan Türklerin üzerine askeri birliklerce ateş açıldı. 1.000 Türk Belene'deki toplama kampına gönderildi. Baskıların giderek artması sonucu 360 bin Türk zorunlu olarak Türkiye'ye göç etmek zorunda kaldı.

SOVYETLER BİRLİĞİ’NİN TÜRKLERE YÖNELİK YAPMIŞ OLDUĞU KATLİAMLAR

1944 Yılında Rus askerleri Çeçen- İnduş, Karaçay-Malkarlar ile Kırım Türklerini trenlere bindirerek Sibirya ve Kazakistan’a sürgün etmiş, bu sürgünde 500 bini aşkın Müslüman Türk Yollarda ölmüş, bir bölümü de sürgün edildiği yerlerde yaşamlarını yitirmişlerdir. Rusya Federasyonu’nun 1994 ile 2001 yılları arasında Çeçenistan’a yaptığı saldırılarda 200 binin üzerinde sivil kadın, çocuk, ihtiyar şehit edilerek soykırımına uğratılmıştır. 100 binlerce Çeçen’de topraklarından sürgün edilmiştir.
Sovyetler Birliği Komünist rejim döneminde Türk soyundan gelen Kazak, Karatay, Çeçen, Noyan, Azeri, Türkmen, Kırgız boylarından milyonlarca Müslüman ve Türk katledilmiştir. Bunlara soykırımı uygulanmıştır. Rejim ne soylarını tanımış, nede inançlarını yaşamalarına müsaade etmiştir. Bunları suç sayarak sadece öldürmekle kalmamış, milyonlarca Türk’ü ceza evlerine doldurarak yok etmiştir.

ERMENİLER TARAFINAN ŞEHİT EDİLEN KAMU GÖREVLİLERİ VE YAKINLARI

Olay Yeri Olay Tarihi Şehidin Adı, Soyadı ve Unvanı

Atina, Yunanistan 31.07.1980 Galip ÖZMEN, İdari Ataşe
Atina, Yunanistan 31.07.1980 Neslihan ÖZMEN, Ataşe kızı
Atina, Yunanistan 07.10.1991 Çetin GÖRGÜ, Basın Ataşesi
Atina, Yunanistan 04.07.1994 Halûk SİPAHİOGLU, Müsteşar
Bağdat Irak 11.12.1993 Çağlar YÜCEL, İdari Ataşe
Belgrat, Yugoslavya 09.03.1983 Galip BALKAR, Büyükelçi
Beyrut, Lübnan 16.02.1976 Oktar CİRİT, Başkâtip
Boston, ABD 04.05.1982 Orhan GÜNDÜZ, Fa.Başkonsolos
Brüksel, Belçika 14.07.1983 Dursan AKSOY, İdari Ataşe
Burgaz, Bulgaristan 09.09.1982 Bora SÜELKAN, İdari Ataşe
Cenevre, İsviçre 09.06.1981 M. Savaş YERGÜZ, Sekreter
Lahey, Hollanda 12.10.1979 Ahmet BENLER, BE Oğlu
Lizbon, Portekiz 07.06.1982 Erkut AKBAY, İdari Ataşe
Lizbon, Portekiz 07.06.1982 Nadide AKBAY, İdari Ataşe
Lizbon, Portekiz 27.07.1983 Cahide MIHÇIOĞLU, Müsteşar Esi
Lon Angeles, ABD 28.01.1982 Kemal ARIKAN, Başkonsolos
Madrid, İspanya 02.06.1978 Necla KUNERALP, BE Eşi
Madrid, İspanya 02.06.1978 Beşir BALCIOĞLU, Emekli BE
Ottawa, Kanada 27.08.1982 Atilla ALTIKAT, Askeri Ataşe
Paris, Fransa 24.10.1975 İsmail EREZ, Büyükelçi
Paris, Fransa 24.10.1975 Talip YENER, Mamak Şoförü
Paris, Fransa 22.12.1979 Yılmaz ÇOLPAN, Turizm Müşaviri
Paris, Fransa 04.03.1981 Tecelli ARI, Din Görevlisi
Paris, Fransa 04.03.1981 Reşat MORALİ, Çalışma Ataşesi
Paris, Fransa 24.09.1981 Cemal ÖZEN, Güvenlik Ataşesi
Santa Barbara, ABD 27.01.1973 Mehmet BAYDAR, Başkonsolos
Santa Barbara, ABD 27.01.1973 Bahadır DEMİR, Konsolos
Sydney, Avustralya 17.12.1980 Şank ARIYAK, Başkonsolos
Sydney, Avustralya 17.12.1980 Engin SEVER, Güvenlik Ataşesi
Tahran, İran 28.04.1984 Işık YÖNDER, Sekreter Eşi
Vatikan 09.06.1977 Tahar CARIM, Büyükelçi
Viyana, Avusturya 22.10.1975 Dâniş TUNALIGÎL, Büyükelçi
Viyana, Avusturya 20.06.1984 Erdoğan ÖZEN, Çalışma Ataşesi
Viyana, Avusturya 19.11.1984 Enver ERGUN, Uluslar arası Memur

FRANSIZLARIN CEZAYİR’DE YAPTIKLARI SOYKIRIMLAR

2. Dünya savaşının başlamasıyla birlikte Nazi Almanyası önce Fransa'yı ardından da Cezayir'i işgal etti. Cezayirli vatanseverlerin pek çoğu tutuklandı, büyük kısmı da toplama kaplarına konuldu veya katledildi.

1942 yılında müttefik güçlerinin alman işgaline son vermesi ile birlikte, Cezayir için yeni ve demokratik bir çağın başlayacağını düşünen Cezayirli aydınlar kısa sürede çok büyük bir yanılgı içinde olduklarını anladılar. Alman işgalinden kurtuluşun ve 2.Dünya savaşının sona ermesini 8 Mayıs 1945’de Cezayir halkı Cezayir Bayraklarıyla sokaklara döküldü. Sandılar ki müttefikleri Fransızlar dostlarıydı. Öyle olmadığını tarihe setif katliamı olarak geçen ve 45 bin masum Cezayirlinin katledildiği olay gerçekleşti. Fransızlar bağımsızlığını kutlayan Cezayir halkını topluca katlettiler.

Bu katliamlar 1962 yılına kadar sürdü. Bu süre içinde toplam 1.5 milyon Cezayirli kadın, çocuk, yetişkin, yaşlı katledildi. Fransa’ya İsrailliler de yardım etti. İsrail yönetimi dünyada her türlü İslami hareketi kendisine bir tehdit olarak gördüğü için Fransızlara yardım ederek soykırıma ortak oldu. Cezayirli tüm aydınlar ceza evlerine dolduruldu. 10 binlerce aydın ceza evlerinde çürüdü.

Bu soykırımdan sonra direnişini sürdüren Cezayir halkı 1962 yılında bağımsızlığına kavuştu.
20. YÜZYILDAKİ ETNİK VE KÜLTÜREL SOYKIRIMLAR

1-Jozef Stalin (SSCB, 1934-39) 13,000,000 mülteci-100 binlerce ölü.
2-Adolf Hitler (Almanya, 1939-1945) 12,000,000 mülteci kamplarda 2 milyon ölü-kayıp.
3-Mao Tze Dong (Çin, 1966-1969) 11,000,000 kişiye kültürel asimilasyon-toplama kamplarında sayısı belli olmayan kayıplar.
4-İspanyol ve Amerikalı Kaşifler (1492-1800) 7,972,000 ölü - kayıp.
5-Hideki Tojo (Japonya, 1941-1944) 5,000,000 ölü - kayıp
6-Pol Pot (Kamboçya, 1975-1979) 1,700,000 ölü.
7-Kim Il Sung (Kuzey Kore, 1948-1994) 1.600,000 mülteci ve toplama kamplarında ölü-kayıp.
8-Menghitsu (Etopya, 1975-1978) 1,500,000 ölü-kayıp.
9-Charles DeGaulle (Cezayir, 1954-1962) 1,000,000 ölü-kayıp.
10-Yakubu Gowon (Biafra, 1967-1970) 1,000,000 ölü-kayıp.
11-Leonid Brezhnev (Afganistan, 1979-1982) 900,000 ölü-kayıp.
12- Jean Kambanda (Ruanda, 1994) 800,000 ölü-kayıp.
13- İngiliz Krallığı (Avustralya, 1849-1938) 719,000 ölü-kayıp , 100 bin mülteci.
14- Suharto (Doğu Timor, 1976-98) 600,000 ölü-kayıp.
15- Saddam Hüseyin (Iran ve Kuzey Irak 1980-1990) 600,000 ölü-kayıp.
16- Yahya Khan (Pakistan, 1971 ve Banglades,1990) 500,000 ölü- kayıp.
17- Savimbi (Angola, 1975-2002) 400,000 ölü-kayıp.
18- Molla Ömer - Taliban (Afganistan, 1986-2001) 400,000 ölü- kayıp.
19- Idi Amin (Uganda, 1969-1979) 300,000 ölü-kayıp.
20- B.Mussolini (Etiyopya,Yugoslavya 1936) 300,000 ölü-kayıp.
21- Danimarka (Danimarka 1945) 250,000 Alman Mülteci ölüme terk edildi.
22- Mobutu Sese Seko (Zaire, 1965-1997) 250,000 ölü-kayıp, 200 bin mülteci.
23- Charles Taylor (Liberya, 1989-1996) 220,000 ölü-kayıp.
24- Foday Sankoh (Sierra Leone, 1991-2000) 200,000 ölü-kayıp.
25- Amerika (Almanya Dresden,1943-1945) 200,000 sivil ölü (Dresden'e sığınan siviller).
26- S. Milosevic (Yugoslavya,1992-96) 180,000 ölü-kayıp.
27- Michel Micombero (Burundi, 1972) 150,000 ölü-kayıp.
28- Amerika (Hiroşima-Nagazaki 1944) 135,000 ölü (atom bombası).
29- Almanya (Namibya 1891) 117,000 ölü-kayıp, 15 bin mülteci.
30- Hassan Turabi (Sudan, 1989-1999) 100,000 ölü-kayıp.
31- Richard Nixon (Vietnam, 1969-1974) 70,000 ölü-kayıp.
32- Papa Doc Duvalier (Haiti, 1957-1971) 60,000 ölü-kayıp.
33- Marcos (Filipinler) 50,000 ölü-kayıp.
34- Hissene Habre (Çad, 1982-1990) 40,000 ölü-kayıp.
35- Vladimir Ilich Lenin (Rusya, 1917-1920) 30,000 muhalif infaz edildi.
36- Francisco Franco (İspanya) 30,000 muhalif infaz edildi.
37- Lyndon Johnson (Vietnam, 1963-1968) 30,000 ölü-kayıp.
38- Hafiz Esad (Suriye 1980-2000) 25,000 ölü-kayıp.
39- Komeini (Iran, 1979-1989) 20,000 ölü-kayıp.
40- Eski Yugoslavya (1995 Bosna-Hersek) 15 ölü, 7500 kayıp, 45 bin mülteci.
41- Paul Koroma (Sierra Leone, 1997) 6,000 ölü-kayıp.
42- Usama bin Ladin(Dünya çapında,1991-2001) 4,000 ölü-kayıp.
43- Augusto Pinochet (Chile, 1973) 3,000 ölü-kayıp.
44- Efrain Rios Montt (Guatemala) 2,000 ölü-kayıp.
45- Sierra Leone 80,000 mülteci, kayıp rakamı belli değil.
46- Kıbrıs Cumhuriyeti (1912-1974) 25,000 sivil mülteci, 1000'ni aşkın ölü, 100 İngiliz ölü.
47- Yunanistan (Bati Trakya,1923-1990) 400,000 mülteci evlerini terk etti.
48- Bulgaristan (1970-1989) 360,000 mülteci kültürel asimilasyon sonucu evlerin terk etti, 1000 kişi toplama kamplarına alındı.
49- Norveç (1920-1930) Tatar göçmenleri kısırlaştırma ve toplama kamplarında izole etme.
50- ABD –Felluce (2004) Devam ediyor............


TÜRKİYE SON GAZİSİNİ TÖRENLE UĞURLADI



İSTİKLAL SAVAŞI GAZİSİ
EM.ALBAY MUSTAFA ŞEKİP BİRGÜL

BU VATAN SİZLERE MİNNETTARDIR.

RUHUNUZ ŞAD VE MEKANINIZ CENNET OLSUN.
NE MUTLU TÜRK'ÜM DİYENE...

TÜRKİYE CUMHURİYETİ 85 YAŞINDA


YÜCE VE ASİL TÜRK MİLLETİ'NİN
29 EKİM CUMHURİYET BAYRAMI KUTLU OLSUN.
CUMHURİYETİMİZ 85 YAŞINDA !
NE MUTLU TÜRK'ÜM DİYENE...
'' HAKAN AKBAŞOĞLU ''

BAŞSAĞLIĞI


YÜCE VE ASİL TÜRK MİLLETİNİN BAŞI SAĞOLSUN !
ŞEHİTLERİMİZE YÜCE YARATICIMIZDAN RAHMET,
ŞEHİT YAKINLARINA BAŞSAĞLIĞI DİLERİM.
BU VATAN SİZLERİ ASLA UNUTMAYACAKTIR.
RUHUNUZ ŞAD VE MEKANINIZ CENNET OLSUN.
'' HAKAN AKBAŞOĞLU ''


AKTÜTÜN JANDARMA SINIR KARAKOLUNA HAİN SALDIRI

Irak sınırına 4, İran sınırına da 40 kilometre uzaklıktaki
Aktütün Jandarma Sınır Karakolu
Bölücü köpeklerin saldırısına uğradı.
16 Vatan evladı şehit düştü.
Yüce ve Asil Türk Milletinin Başı Sağolsun!
Şehitlerimize Yüce Yaratıcımızdan Rahmet,
Şehit Yakınlarına Başsağlığı Dilerim

KADİR GECESİ


YÜCE VE ASİL TÜRK MİLLETİNİN
KADİR GECESİ
MÜBAREK OLSUN.

30 AĞUSTOS ZAFER BAYRAMI'NIN 86. YILI KUTLU OLSUN !


30 AĞUSTOS ZAFER BAYRAMI'NIN
86. YILI YÜCE VE ASİL TÜRK MİLLETİNE
KUTLU OLSUN.
'' BÜYÜK İŞLERİ YALNIZ BÜYÜK MİLLETLER YAPAR. ''


ON BİR AYIN SULTANI RAMAZAN-I ŞERİF


YÜCE VE ASİL TÜRK MİLLETİNİN
RAMAZAN-I ŞERİF'İ
MÜBAREK OLSUN.

BAŞSAĞLIĞI


11 AĞUSTOS 2008
GÜNÜ
ERZİNCAN'IN KEMAH İLÇESİNDE,
BÖLÜCÜ HAİNLERİN
KAHPE SALDIRISI SONUCU
9 VATAN EVLADIMIZ ŞEHİT DÜŞMÜŞTÜR.
ASİL TÜRK SİLAHLI KUVVETLERİ'NİN
9 KAHRAMAN EVLADINA
YÜCE YARATICIMIZDAN RAHMET ,
YÜCE TÜRK MİLLETİNE DE
BAŞSAĞLIĞI DİLERİM.

'' Hakan AKBAŞOĞLU ''

YAŞAR BÜYÜKANIT


ULU ÖNDER
MUSTAFA KEMAL ATATÜRK ' ÜN
İLKE VE İNKILAPLARINA
GÖNÜLDEN BAĞLI,
ASİL TÜRK ORDUSUNUN
GENEL KURMAY BAŞKANI,

ORGENERAL SN.YAŞAR BÜYÜKANIT'A
EMEKLİLİK HAYATININ
HAYIRLI OLMASINI DİLERİM.
YÜCE TÜRK MİLLETİ
VE
ASİL TÜRK ORDUSU SİZİ ASLA UNUTMAYACAKTIR.

İLKER BAŞBUĞ


KARA KUVVETLERİ KOMUTANIMIZ , ORGENERAL SN.İLKER BAŞBUĞ'A
GENEL KURMAY BAŞKANLIĞI GÖREVİNDE
BAŞARILAR DİLERİM.
'' Hakan Akbaşoğlu ''

BİL OĞLUM


gün gidende ay gelende gel oğlum
cihan yanar sen gülende gül oğlum
bir yol vardır hakk yoludur bul oğlum
yeri bilmek göğü bilmek bil oğlum

çabuk büyü çabuk yetiş tez oğlum
çakal gezen şu dağlarda gez oğlum
çabuk büyü çabuk yetiş tez oğlum
çakal gezen şu dağlarda gez oğlum

gez oğlum
vatanına göz dikeni ez oğlum.!
dostun kim düşmanın kim sez oğlum
tarihini şerefinle yaz oğlum
yaz oğlum.!

gez oğlum
vatanına göz dikeni ez oğlum.!
dostun kim düşmanın kim sez oğlum
tarihini şerefinle yaz oğlum
yaz oğlum.!

senden gider sonsuzluğa yol oğlum
dört bir yana salmalısın kol oğlum
ekmeğini aç olanla böl oğlum
haram yeme, hakk uğruna öl oğlum.!

çabuk büyü çabuk yetiş tez oğlum
çakal gezen şu dağlarda gez oğlum
çabuk büyü çabuk yetiş tez oğlum
hain gezen şu dağlarda gez oğlum

gez oğlum
vatanına göz dikeni ez oğlum.!
dostun kim düşmanın kim sez oğlum
tarihini şerefinle yaz oğlum
yaz oğlum.!

gez oğlum
vatanına göz dikeni ez oğlum.!
dostun kim düşmanın kim sez oğlum
tarihini şerefinle yaz oğlum
yaz oğlum.!

zulum dolu saltanattan in oğlum
zalimlere duymalısın kin oğlum
nefis kibir mantık yutan dev oğlum
mağrur olma insanları sev oğlum

çabuk büyü çabuk yetiş tez oğlum
çakal gezen şu dağlarda gez oğlum
çabuk büyü çabuk yetiş tez oğlum
hain gezen şu dağlarda gez oğlum

gez oğlum
vatanına göz dikeni ez oğlum.!
dostun kim düşmanın kim sez oğlum
tarihini şerefinle yaz oğlum
yaz oğlum.!

gez oğlum
vatanına göz dikeni ez oğlum.!
dostun kim düşmanın kim sez oğlum
söz ver bana geç karşıma söz oğlum

SEVDALI ŞEHİT


Yıldızları toplayıp matarama koyarken
Anlıma değen kurşun kaderimle buluştu
Götürdü kurşun beni uzak ülkelere
Geceni yet etti şafaklarla bölüştü şafaklarla bölüştü
Yıldızları al götür nazlı yârime yetir
Ona gidemem ana onu kabrime getir
Ah ana ben ölürmüyüm acep yok olurmuyum
Nazlı yârin dilinde ad olur kalırmıyım
Mataram yıldız dolu yar için sakla anne
Her gün benim yerime papatya kokla anne
Kavuşuruz ötede düşlerde bekle anne
Ben nazlımdan ayrıldım dağlar dağa kavuştu dağlar dağa kavuştu
Nazlı yar beklemesin kınayı saklamasın
Sürsün pamuk eline kabrime gelsin anne
Ah ana ben ölürmüyüm acep yok olurmuyum
Nazlı yârin dilinde ad olur kalırmıyım
Ana beni sakın sakın öldü bilme
Canımda can gitti deme
Koparsa yine bir fırtına ve kem göze gelirse yurdum
Bu toprak taşırmı beni kudururum
Anafartada gelincik Sarıkamış'ta kardelendim
Sakarya'da boy verdi diktiğim fidan
Ana şimdi sana ağlama derim ya
Bilirim sen gine ağlayacaksın
Göz pınarların ne zaman kurudu ki
Şimdide kurusun
OLSUN BE ANA VATAN SAĞOLSUN